Złącze OBD-II

Definicja

Złącze OBD-II to standardowe 16-pinowe gniazdo diagnostyczne pod deską rozdzielczą, w USA obowiązkowe w autach od rocznika 1996.

OBD to skrót od on-board diagnostics, czyli diagnostyki pokładowej. Złącze OBD-II to znormalizowane 16-pinowe gniazdo, przez które uzyskuje się dostęp do danych diagnostycznych auta. W USA jest obowiązkowe w samochodach osobowych od rocznika 1996, w Unii Europejskiej podobny obowiązek wprowadzono kilka lat później.

Do czego służy

Złącze wprowadzono na potrzeby kontroli emisji: tester odczytuje kody błędów i stan układów związanych ze spalinami. Dziś warsztaty i dealerzy komunikują się przez nie ze sterownikami auta - odczytują i kasują błędy, uruchamiają testy, zmieniają lub aktualizują ustawienia oprogramowania.

Gdzie jest w Mercedes-Benz

W większości modeli gniazdo znajduje się pod deską rozdzielczą po stronie kierowcy, w okolicy nóg, na lewo od kolumny kierowniczej. W niektórych autach jest za małą zaślepką. Dokładne położenie dla Twojego modelu podaje instrukcja obsługi.

OBD-II a moduły podłączane

Wiele modułów programowych, w tym produkty MWMods, podłącza się przez złącze OBD-II. Przez nie moduł komunikuje się ze sterownikami w sieci pokładowej i zmienia ustawienia, takie jak wysokość zawieszenia, pamięć trybu jazdy czy aktywacja funkcji - bez cięcia przewodów i rozbierania deski.

  • Zapłon - moduły zwykle podłącza się przy włączonym zapłonie i wyłączonym silniku, zgodnie z instrukcją produktu.
  • Akumulator - ważny jest sprawny akumulator, bo spadek napięcia może przerwać programowanie.
  • Potem - zmiana zostaje zapisana w aucie, więc moduł programujący, np. urządzenie MWMods, po zakończeniu się odłącza.
  • Zgodność - gniazdo jest wszędzie takie samo, ale oprogramowanie za nim nie, więc moduł musi pasować do kodu nadwozia i rocznika.

Czy ta definicja była pomocna?

Wybierz od 1 do 5 gwiazdek

Średnia ocena / 5. Liczba głosów:

Brak ocen - oceń tę stronę jako pierwszy.